Ben ik een Rushing Woman?

03 maart 2017

Ik ben iemand die niet graag stil zit. Althans, dat denk ik toch. Of ren ik dagelijks van hot naar her uit schrik om niets te betekenen in onze o zo gehaaste maatschappij?

Als mensen vragen hoe het met me gaat, krijgen ze meestal als antwoord ‘druk’ of ‘moe’. Ik gun mezelf geen rust. Ook van dingen die heel ontspannend zouden moeten zijn, maak ik iets stressvol. Een zondagje bakken voor mijn foodblog is daar het perfecte voorbeeld van: in sneltempo ram ik vier verschillende soorten gebak, waarvan ik de recepten zelf heb uitgewerkt, in de oven. Daarna moet ik die gebakjes nog zo perfect mogelijk fotograferen, want een foodblog zonder mooie foto’s is een no-go.

Een nooit volledig afgevinkte to-dolijst
Waarom heb ik de voortdurende nood om 24/24 bezig te zijn? Misschien kom ik wel over als lui of onbelangrijk als ik niet elke dag propvol plan. Misschien stel ik wel iemand teleur als ik eens niet naar dat stemmetje luister dat zegt dat ik om 8 uur moet opstaan, wanneer ik eigenlijk rustig kan uitslapen. Want er is altijd wel iets te doen, toch?

Laatst kwam ik op internet het boek Rushing Woman’s Syndrome tegen. Daarin schrijft Dr. Libby Weaver over vrouwen die snel panikeren, die een nooit volledig afgevinkte to-dolijst hebben en die het jammer vinden dat een dag niet uit 48 uur bestaat. Check, check en check. Als ik de lijst met kenmerken overloop, herken ik mezelf bijna volledig. Ben ik een Rushing Woman?

Druk bezig zijn heeft een prijs
Dr. Libby Weaver beschrijft ook de gevolgen van dat drukke leven op onze gezondheid: het is niet goed voor ons. De adrenaline die continu door ons lichaam giert, zorgt ervoor dat we geen controle meer hebben over ons gewicht en onze stemming, en dat ons geduld, ons gevoel voor eigenwaarde en onze slaapkwaliteit in dalende lijn gaan. Heel de tijd gehaast zijn, kan zelfs leiden tot chronische gezondheidsproblemen en hormonale disbalans.

Of ik nu een Rushing Woman ben of niet, dat schudde me wel even wakker. Ik ging er altijd van uit dat ik nu eenmaal een bezige bij was. Ik was er zelfs trots op en droeg ‘druk’ als een eremedaille. Maar ik ben me er steeds meer van bewust dat constant druk bezig zijn een prijs heeft. Een prijs die ik zowel lichamelijk als emotioneel betaal, net zoals vele andere vrouwen.

Ik wil leren loslaten en leren genieten. Het is verre van gemakkelijk maar het is het wel waard, denk ik, want ik heb zelf nog een lange weg te gaan. Ik moet niet alles gehaast en tegelijkertijd ook nog eens perfect doen. Ik wil leren uitslapen, leren rusten en dingen leren doen waar ik oprecht gelukkig van word. Want ik ben goed genoeg. En jij ook.

Liefs,
Jana

https://www.drlibby.com/shop/rushing-womans-syndrome/#australia